Ostatnie Wpisy

Wiosną malowane

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi: elliza
15. marca 2017 22:05:00

Na błękitnym obrusie nieba,
Układam liście zielone.
Na serwecie chmury białej,
Kładę kwiaty jabłoni różowe.

W szmaragdowym traw dywanie,
Mlecz słoneczkiem świeci szczerozłotym.
A stokrotka śnieżnobiała panna,
Nieśmiało drży na słońca dotyk.



Płatki różem malowane, pudrowe,
Z magnolii spadają z wdziękiem.
To ostatni taniec szalony,
Piękno kwiatów czasem dotknięte.

Wiatr zapachem liliowym bzu spłynął,
To wiosenny liścik aromaterapia.
Schowam w pamięć woń tych słów majowych,
Niech mi się przyśnią zimą wiosennie.

Kartka z życia...

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi:
13. lipca 2016 22:06:00

Wciąż żyje we mnie dawna dziewczyna
młodości z serca nikt nie wykradnie
są rzeczy z których się nie wyrasta
z chochlikiem w oczach wyglądam ładnie

Choć pociąg życia gna coraz prędzej
i czarne włosy srebrem skropione
wcale nie czuję że czas ucieka
nawet gdy oczy mam załzawione



Znowu przeminie wiosna i lato
gdy na ich piękno już się napatrzę
przywitam w lustrze kolejną zmarszczkę
dam się jesieni otulić płaszczem

P r o m y c z k u...

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi: autor-kazap
13. lipca 2016 22:05:00

rozjaśnij swoim blaskiem
mroki panującej słabości
aby oczy mogły poprzez wichry niepowodzeń
spływając wodospadem łez
ujrzeć to co pragną
stojąc przed lustrem w odbiciu
własnych źrenic

wlej radość
do wnętrza niewidzialności
aby cieszyć się zadowoleniem
i szczęściem darowanym
wypełnionym pełnią szczerości
dzięki twojej jasności w każdym spojrzeniu
i kolejnym westchnieniu

ogrzej swoim ciepłem
serce utęsknione
i wyciągnięte ręce do ciebie
z prośbą przyjmij
i spełnij marzenia
aby poczuły ciepło dotyku
iskierek nadziei



płoń jeszcze mocniej
pilnuj ognia miłości
uchroń od złowrogich wiatrów
zasłoń od burz rozczarowań
a kiedy poczujesz niebezpieczeństwo
ukryj mnie w sobie ogrzej
i otocz jasnością

Głos rozpaczy

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi: autor-beciuszka
13. lipca 2016 22:04:00

Nie mogę pozbierać myśli
rozbiegły się w labiryncie duszy,
uciekły od wrażeń i chaosu
pragną bezgranicznej ciszy.

Nie mogę odnalezć marzeń
skryły się w głębi serca,
delikatne niczym mimoza
nie chcą by los je podeptał.



Nie mogę dogonić radości
która biegnie jak szalona.
Nie mogę odpędzić czarnych myśli
przez nie jestem osaczona.

Nie mogę ominąć smutnych dni
one duszę mi rozdzierają,
zgubiłam gdzieś radości życia .
A może ode mnie uciekają ?...

Jeszcze jesteś ... tyl­ko szeptem

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi:
13. lipca 2016 22:02:00

jeszcze mil­czysz echem
w ścianach pokoju
z fan­tazją od­kry­wasz myśli ukryte
łapiesz swój od­dech na skra­ju nieba
w szep­tach wi­tasz co niezdobyte


jeszcze się chowasz
pod tęczą uśmiechu
i tyl­ko deszcz słów Cię obejmuje
za­pach po­całunków wi­si już nad Wami
a ich niewidzial­ny do­tyk tak fascynuje


jeszcze wy­piszesz tyl­ko chwilę
ciepłem ser­ca otu­lisz słowa
dasz wes­tchnień swych głębinę
niech żyją w Was od nowa

Kiedyś tam powrócę...

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi:
13. lipca 2016 22:00:00

Kiedyś powrócę w te strony
gdzie dzieciństwa przetarte drogi
białymi przebiśniegami porośnięte brzegi
pszczół roje i rabatki truskawkowe

w ulewie gwiazd skąpana po szyję
księżyca oświetlona blaskiem
dotrę do wspomnień ścieżki
przywołując  twoje imię

nim świt rozbłyśnie jutrzenką
do domu powrócę z bijącym sercem
całując każdy napotkany listek
niemoc i smutek precz odrzucę



po jeszcze mokrej chłodnej zieleni
co się rozlała wśród woni kwiatów
pójdę spijając rosę z tej ziemi
naprzód wciąż naprzód nikt mnie nie dogoni

rodzinny dom świeci pustkami
nikt na progu nie czeka z uśmiechem
tylko skrzypią zardzewiały furtki
umarli zostają w sercu i na fotografii

 

♠Zagubiona ♠

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi:
13. lipca 2016 21:59:00

Barwą cu­dow­nych chwil
w ro­sie skąpanych
na­malo­wałeś szczęście
w uśmiech ub­rałeś twarz
pędzlem niewidzialnym


i teraz
wtu­lona w roz­kosze marzeń
po­wieki przymykam
chcę poczuć nienamacalne
za­gubić się w dotykach



i jed­na łza tyl­ko spływa
a za nią wszys­tko jaśniejsze
te­raz jes­tem… szczęśliwa.

♠Patrz kwiaty się złocą i bez pachnie nocą.Mamo, to maj.♠

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi:
13. lipca 2016 21:57:00

Przesyłam dziś tobie moc słówek najświętszych
owite wianuszkiem kwiatów najpiękniejszych.
Przesyłam modlitwę, szczerą, najrzewniejszą
dla ciebie mamusiu ze świętych, najświętszą.

Przesyłam żonkile co pod domem rosną
tak ciebie cieszyły głaskałaś je wiosną.
Przesyłam to ciepło i tą świeżość wiosny
i ciepłe słoneczko, każdy dzień radosny.

Dziękuję za wszystko mateńko kochanie
za bezsenne noce, poranne wstawanie,
za pierwszy znak krzyża który uczyniłaś,
moją małą główkę mi błogosławiłaś.



Niech Bóg błogosławi mądre twe nauki,
dobre wychowanie, kulinarne sztuki,
w moim dalszym życiu zawsze przy mnie były
wspomnienie o Tobie mi pozostawiły.

Kiedy już dorosłam i mam dzieci swoje
wtedy cię zabrakło słodkiej matki mojej.
Moją drogą matkę pobłogosław Panie
spełniła na ziemi matczyne zadanie.

Świat

Autor: manuelka | Kategorie: Proza
Tagi:
27. czerwca 2016 10:53:00

Świat ma to do siebie, że gdy sam się zmienia, zmienia także ludzi, którzy w nim żyją. A po­nieważ w przys­to­sowy­waniu się jes­teśmy dob­rzy od kil­ku mi­lionów lat, dzi­siaj tak łat­wo przychodzi nam przyz­wycza­janie się. To smut­ne do ilu rzeczy człowiek jest w sta­nie się przyz­wyczaić : Do nies­pra­wied­li­wości, do cham­stwa, do biedy i nędzy, do ma­nipu­lac­ji, do prze­mocy, do bólu, do sa­mot­ności, do kłam­stw, do bra­ku sza­cun­ku, do znie­czu­licy, do strachu a na­wet do śmier­ci. Kiedyś wal­czyło się o spra­wied­li­wość te­raz mruczy­my "to i tak nic nie da". Kiedyś szu­kaliśmy dru­giej połówki te­raz twier­dzi­my, że sa­memu żyć łat­wiej. Kiedyś pięliśmy się do góry, te­raz zakłada­my, że za wiele to kosztu­je. Kiedyś brzydzi­liśmy się prze­mocy, te­raz dro­go ją sprze­daje­my. Kiedyś sza­nowa­liśmy się wza­jem­nie, dzi­siaj co­raz mniej dla siebie znaczy­my. Kiedyś ba­liśmy się śmier­ci, dzi­siaj sa­mi jej szu­kamy głupio tłumacząc, że i tak każdy z nas kiedyś um­rze. Może to świat zmienił ludzi. Może to ludzie zmieni­li świat. Nie wiem kto zaczął. Nies­te­ty wiem dla ko­go źle się to skończy.

ile magicznych wspomnień

Autor: manuelka | Kategorie: Poezja
Tagi: wandaw-autor
22. stycznia 2016 22:27:00

...może zachować w pamięci
mała kruszynka
gdy nagle
jak ulotna bańka mydlana
rozprysł się na drobinki
jej baśniowy świat
pełen jasnych kolorów
który wykreowała dla niej
ukochana babcia Jasia

świat pełen pięknych bajek
opowiadanych wieczorami
i kołysanek które na dobranoc
śpiewała babunia

najsłodszych cukierków
wyczarowanych z pod puchowej poduszki
wesołych piernikowych ludzików
które razem piekły w piecu kaflowym

ciepłych dotyków spracowanych
lecz delikatnych jej dłoni
którymi głaszcząc główkę
pieszczotliwie mierzwiła włosy
zaplatała wymyślne warkocze i korony

lub ocierała delikanie
płynące po pyzatych policzkach
strugi łez
a przed snem uczyła znaku krzyża
i pierwszej dziecięcej modlitwy

blasku słońca w jej oczach na dzień dobry
i promiennego uśmiechu
którym tuszowała ból
przeszywający jej ciało
i przyćmiewała dziecięcą świadomość
o zbliżającym się rozstaniu


leżac w łóżku
do końca ciągle miała zajęte pracą ręce
dziergając sweterki szyjąc ubranka oszukiwała czas
wiedząc że płomyk jej życia powoli gaśnie

później już tylko spacer
w cichej alejce z tatą za rekę
i płaski dach na maleńkim dziwnym domku bez okien i drzwi
na którym paliły się świeczki

w których w jasnych płomykach
jakby na pocieszenie
igrały wesoło iskierki
a ciepły wiatr pieścił buzię
poprawiał grzywkę i sukienkę
szczeleścił ulubioną piosenkę



a może to anioł babci był obok

Kalendarz

pn wt sr cz pt so nd
272812345
6789101112
13141516171819
20212223242526
272829303112

Ksiega gości

Księga gości

Kategorie postow

tajemnice-laury25 | sarcia | jajakobyly | chesters-theory | s-jak-samochody | Mailing